Bir zamanlar bütün duygularýn üzerinde yaþadýðý bir ada varmýþ: Mutluluk Üzüntü Bilgi ve tüm diðerleri Aþk dahil Bir gün adanýn batmakta olduðu duygulara haber verilmiþ Bunun üzerine hepsi adayý terk etmek için sandallarýný hazýrlamýþlar


Aþk adada en sona kalan duygu olmuþ çünkü mümkün olan en son ana kadar beklemek istemiþAda neredeyse battýðý zaman Aþk yardým istemeye karar vermiþ Zenginlik çok büyük bir teknenin içinde geçmekteymiþAþk "Zenginlik beni de yanýna alýr mýsýn?" diye sormuþ


Zenginlik "Hayýr alamam Teknemde çok fazla altýn ve gümüþ var senin için yer yok" demiþ Aþk çok güzel bir yelkenlinin içindeki Kibir'den yardým istemiþ "Kibir lütfen bana yardým et!" Kibir "Sana yardým edemem Aþk Sýrýlsýklamsýn ve yelkenlimi mahvedebilirsin" diye cevap vermiþ Üzüntü yakýnlardaymýþ ve Aþk yardým istemiþ: "Üzüntü seninle geleyim" Üzüntü "Of Aþk o kadar üzgünüm ki yalnýz kalmaya ihtiyacým var"


Mutluluk da Aþk'ýn yanýndan geçmiþ; ama o kadar mutluymuþ ki Aþk'ýn çaðrýsýný duymamýþ Aþk birden bir ses duymuþ "Gel Aþk! Seni yanýma alacaðým" Bu Aþk'tan daha yaþlýca birisiymiþ Aþk o kadar þanslý ve mutlu hissetmiþ ki onu yanýna alanýn kim olduðunu öðrenmeyi akýl edememiþ


Yeni bir kara parçasýna vardýklarýnda Aþk'a yardým eden yoluna devam etmiþ Ona ne kadar borçlu olduðunu fark eden Aþk Bilgi'ye sormuþ: "Bana yardým eden kimdi?" Bilgi "O Zaman'dý" diye cevap vermiþ "Zaman mý? Neden bana yardým etti ki?" diye sormuþ Aþk


Bilgi gülümsemiþ: "Çünkü sadece Zaman Aþk'ýn ne kadar büyük olduðunu anlayabilir